Over

Wim van de Camp (62) is geboren in het Brabantse Oss. Na zijn studie op de Hogere Landbouwschool voor Tropische Landbouw te Deventer en de studie Rechten aan de Katholieke Universiteit Nijmegen werd Wim juridisch medewerker bij de VNG. wvdcampAl op jonge leeftijd werd hij lid van de jongerenorganisatie van de KVP. In 1978 werd hij daar voorzitter. Dat bleef hij tot 1981. Daarna werd hij vicevoorzitter van het CDJA, . Na de fusie op 11 oktober 1980 trad Wim toe tot het landelijk CDA-partijbestuur. Hij bleef lid van dat bestuur tot 1986.

Wim werd kandidaat gesteld voor het lidmaatschap van de Tweede Kamer bij de verkiezingen van mei 1986. Daar werd hij verkozen, aanvankelijk met de portefeuille onderwijs. Later werd hij vooraanstaand justitie-woordvoerder. Op dit terrein ontpopte hij zich als een belangrijk strijder tegen criminaliteit. no_cannabisHij schreef in 1998 de notitie ‘Grenzen stellen, kansen bieden’, waarin hij een krachtig pleidooi hield tegen het gedoog-beleid. In 1999 diende hij een wetsvoorstel in voor preventief fouilleren. Dit wetsvoorstel werd door de Kamer aanvaard. Het preventief fouilleren bleek een krachtig middel in het voorkomen van criminaliteit.

Tussen 2009 en 2014 was Wim als delegatieleider van het CDA en lid van de Europese Volkspartij (EVP) werkzaam in het Europees Parlement.  In het Parlement hield hij zich in de periode 2009-2014 voornamelijk bezig met Justitie en Interne Markt.

Na de verkiezingen van mei 2014 heeft Wim zich toegelegd op andere portefeuilles, namelijk Vervoer & Toerisme, Internationale Handel en Begrotings controle.

301Wim houdt van het politieke (informele) debat. Hij nam regelmatig deel aan het Lagerhuis, het wekelijkse VARA-debatprogramma van Paul Witteman. Daar ontwikkelde hij zich tot een scherp debater. Wim was meerdere malen lid van het fractiebestuur van de CDA Tweede Kamerfractie. In die laatste periode was hij ook fractiesecretaris.

Als ervaren Tweede Kamerlid speelde hij een belangrijke rol bij het begeleiden van nieuwe Kamerleden. Hij fungeerde voor tientallen Kamerleden als mentor. Het ‘Klasje van Wim’ werd een begrip in politiek Den Haag.